♬ پَـــ🪽ــــروازِ نَـــ🎶ـــوا ♬

آسمانِ من،  یقین دارم تو همراهِ تاریخ آمده ای.  بی گمان میدانی سایهٔ جهانی هستی که در آن صحبتی از خوبی نمیشود.  آسمانِ من،  در این شب همه چیزت پنهان شده؛ ستاره ها چنان محوِ تو شده اند که دلم تنگ آن چشمهای ستاره ای شده. من روح زیبایی را در آن ستاره ها میابم. ستاره ها زنده اند، با هر چشمک شان میشود پنداشت که هر کدامشان، داستانی دارند.  آسمانِ من،  ماهِ شب تاریکِ من هم همانند ستاره ها، پشتِ ابر ها در حال غیب شدن است. هر لحظه از من دور میشود. آسمانِ نیلگون من، این روزها بیش از همه چیز به شگفتی های تو نیاز دارم. خالی از لطف نیست ماهی را که آرزوهایم را زندگی میکند جایی نبری.  آ...

در حال دست یافتن به شهرت درون مدرسه ای...  بچه های مدرسه وبلاگمو پیدا کردن!!!  😶‍🌫️